



به روایت تصویر...

|
گزارش برنامه صعود به قله خلنو 4375 متر(البرز مرکزی)
جاده جاجرود-فشم-زایگان-لالون بالا
خلنو دومین قله بلند البرز مرکزی می باشد و یکی از پر آوازه ترین کوهای البرز . این کوه که در قلب البرز مرکزی می باشد قله ای ناپیداست و با آبادیهای پیرامون خود فاصله قابل توجهی دارد . از کوههای پیرامون آن می توان به هرزه کوهها ، برج خلنو و ورزاها نام برد . خلنو 2 قله دارد . خلنو بزرگ (4387) و خلنو کوچک ( 4350)
حرکت از تهران به سمت منطقه رودبار قصران٬ ورود به روستای لالان(لالون)٬ شروع پیاده روی به سمت چشمه تلخاب و آبشار خلنو٬ استراحت و صرف ناهار در کنار آبشار٬ شروع حرکت به سمت گردنه وزوا٬ برقراری کمپ روی گردنه٬ استراحت٬ برنامه هم هوایی و شب مانی در ارتفاع.
از شهر کرج جاده چالوس را حدود ۷۰ کیلومتر رانندگی کنید تا قبل از گردنه های تونل کندوان به جاده ای که به پیست اسکی دیزین میرود برسید. در جاده دیزین بپیچید. پس از چند کیلومتر جاده ای فرعی در سمت چپ نمایان خواهد شد. در جاده فرعی رفته و آن را چند کیلومتر ادامه دهید ته به روستای وارنگه رود (۲۴۵۰ متر) برسید.
وسیله حرکت :مینی بوس از مقابل سازمان آموزش وپرورش استان مرکزی
موقعیت جغرافیائی :
تک قله خلنو سومین قله مرتفع البرز مرکزی واقع در شمال شمشک و رودبار قصران از شمال به دره رودخانه وارنگرود از شرق به دشت لار و از غرب به وسیله خط الراس هرزه کوه به منطقه دره رودخانه کرج چالوس متصل می گردد از هر سوی دارای شیب های تندی است این قله سرچشمه اصلی رودخانه وارنگرود بوده که سرچشمه و مبداء و منبع اصلی دریاچه سد کرج می باشد . مسیر صعود :
برای صعود به قله خلنو بهترین مسیر دره لاون می باشد از طریق دره لالون با طی یک مسیر پر فراز و نشیب م باید به چشمه آب معدنی تلخ آب رسیده از آنجا شیب تندی را طی کرده به گردنه ورزا در ارتفاع 4100 متری رسیده این مسیر از لالون به 4 ساعت زمان نیاز دارد . از گردنه ورزا مسیر را به بصورت تراورس طی کرده با کمر بر کردن قله برج و با صرف 2 ساعت دیگر می توان به قله خلنو بزرگ دست یافت .
آب و هوا :
منطقه خلنو نیز چون آزاد کوه تابع آب و هوای عمومی البرز مرمزی باد غالب جناح غربی است این ناحیه بعلت ارتفاع زیاد آن در پائیز و زمستان هر سال بسیار سردسیر توام با هوای ناپایدار ریزش برف و بهمن توام است در اوایل بهار هر سال انکی هوا پایدار تر شده و فصل صعود به آن در 3ماهه تابستان می باشد . آب مصرفی در طول مسیر بوفور یافت شده و در صورت کم آبی می باید از آب های حاصل از ذوب برف چال های دامنه شرقی آن استفاده کرد .